تبليغاتX
پرنــــیــــــــــــان
مي نگارم با فریــــــــادی مسکـــــوت
 

 و تنها مسافری بود که تازه وقتی رفت .... چمدانهایش در اتاق گشوده شد

            و تکه تکه های بودنش ... درست وقتی نبود ... پیدا شد

           دیـــــــــــــر بـــــــــــــاور ! مسافر که ماندنی نیست !!

  

                                                                                       * دلم گرفته !

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و یکم دی 1385ساعت   توسط پرنیان  | 

 

 ریلها در پیچ جاده می پیچند ...
سوت قطار تا آخرین نفس با تو می خواند ...
ستاره تا اولین رگه های افق نور می تابد ...
می مانم تا گهواره زمان برایم چرخ زند
می مانم تا طلوع سرد زمستانی را هر صبح لبخند زنم
می مانم تا شب ها باز فانوس دار تاریکی دل باشم
می مانم برای خشت به خشت دیوارهایی که در مقابلم قد علم کردند
برای ریگ جاده هایی که محو امتدادند
می مانم برای رنگ دادن به لبخند های بی رنگ شکیبایی


 

+ نوشته شده در  دوشنبه یازدهم دی 1385ساعت   توسط پرنیان  | 

   خزان دل !!

   حکایت ما ... حکایت آن آخرین برگ درخت است که ...

                                       آن گاه خزان می کند و نبض زمین را می فهمد که ...

                                                                     روزگار ... یلدا را هم از بدرقه گذرانده ...

                                            

+ نوشته شده در  دوشنبه چهارم دی 1385ساعت   توسط پرنیان  | 

نوشته هاي پيشين
آبان 1388
مهر 1388
شهریور 1388
تیر 1388
اردیبهشت 1388
آبان 1387
مرداد 1387
اردیبهشت 1387
اسفند 1386
آذر 1386
شهریور 1386
مرداد 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
فروردین 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
دی 1385
آذر 1385
آبان 1385
مهر 1385
شهریور 1385
مرداد 1385
تیر 1385
خرداد 1385
اردیبهشت 1385
فروردین 1385
پيوندها
پاییز
از یک دانشجوی برق بشنوید
سوته دلان
ویترین
مهتاب شب
مهربون
ایران مدار
باشگاه مهندسان ایرانی
کامران نجف زاده
قیمت آن لاین قطعات کامپیوتر
سزار
سنجاق قفلی
پندار یک معلم
برگ خزان دیده
گلسا

  RSS 

POWERED BY
BLOGFA.COM