| تبليغات | X |
 |
 |
|
|
تمام بغض هایت را پشت حصار تنهایی ات می گذارم و می روم تو می مانی و آن سایه ء تکیه به دیوار داده و زانو در آغوش کشیده ...
* این جا هم یک ساله شد ! |
||
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و هفتم فروردین 1386ساعت توسط پرنیان
|
|
||
|
|
|
|
|
و تمام دستنوشته هایم را به باد سپردم و تمام دل گفته هایم را برای سکوت نجوا کردم و برگهای دفتر زندگی ام را سپید سپید گذاشتم و یک روز ... واژه واژه نگفته هایم را از باد بگیر یک روز ... حرف به حرف نشنیده های مرا از سکوت بشنو و روزی شعرهای ننوشتهء زندگی ام را تا آخر از بر کن * و در سال جدید ... سلام
|
||
|
+
نوشته شده در جمعه هفدهم فروردین 1386ساعت توسط پرنیان
|
|
||
|
|
درباره |
|
|
من آن شمع پریشانم من آن آتش به دامانم
من آن موجود نادانم که می دانم نمی دانم چو مرغی خانه بر دوشم چو دریا سر به سر جوشم من آن موجود خاموشم که دور از بزم یارانم گهی از خویش نالانم گهی افتان و خیزانم گهی اینم گهی آنم ز خود هر دم گریزانم جوانی را هدر کردم خوشی از دل بدر کردم هوای او ز سر کردم تو می گوئی من انسانم؟ "از : گیتی وزیری" |
||
|
|
|
|
|
صفحه نخست پست الکترونيک آرشيو وبلاگ |
||